Przepis na bliny

Bliny to danie, które jest znane w kuchni polskiej, choć jest to tradycyjne danie kuchni rosyjskiej, ukraińskiej i białoruskiej. Dawniej były one spożywane w czasie tzw. ostatków (Maslenica), w ostatnim tygodniu tuż przed wielkim postem. Obecniej nie mają one kontekstu religijnego.

W Polsce na początku XIX wieku bliny były zaliczane do „potraw ludu”. Spożywano wówczas „bliny hreczane na drożdżach”, także „bliny z mąki i prosa”. W Polsce XX wieku bliny nabrały w kulturze bardziej wytwornego charakteru. Radzono, by do przygotowania blinów „nie żałować” masła klarowanego czy też polecano, by podawać je ze śmietaną oraz z masłem, a także, że znakomite w smaku są także bliny z kawiorem. Na Litwie były przygotowywane z najlepszego gatunku mąki gryczanej (mąka ta nazywała się mąką blinową), czasami z mąki pszennej, żytniej albo z płatków owsianych. W Rosji istniało wiele tradycji związanych z blinami – wystawiano je dla ludzi biednych, jak i pozostawiano je dla pielgrzymów. Były także popularne na stypach. Podawano je także kobietom zaraz po porodzie.

Bliny

Placki te przypominają swoją formą naleśniki. Obecnie przygotowuje się je z mąki gryczano-pszennej albo gryczano-żytniej, choć spotykane są również bliny zrobione z różnych innych rodzajów mąki, także z dodatkiem kasz czy kefiru. Podaje się je bez dodatków albo z dodatkami, którymi mogą być dodatki takie jak roztopione masło, śmietana, rozmaite sosy, także ryby wędzone, gotowane, solone, marynowe, rybne sałatki, pasty rybne, kawior.

Spotyka się także bliny podane z jajkiem, marynowanymi grzybami, tartym serem, krojonym jajkiem. Współcześnie znane są także podawane na słodko, na przykład z konfiturami. Istotne jest, aby w chwili podania bliny były ciepłe, elastyczne i wilgotne, ponieważ szybko stają się „zbite” i kruche – im więcej w nich jest mąki gryczanej, tym szybciej tężeją i kruszeją, gdyż mąka gryczana jest uboga w gluten. Placki, które ostygły przestają być tak smaczne jak w wersji ciepłej.

Przygotowując większą liczbę blinów ważne jest, by usmażone placki zostały owinięte folią aluminiową i trzymane najlepiej w ciepłym piekarniku – aż przestaniemy smażyć pozostałe bliny. Bardzo smaczne są bliny, które są bardzo cienkie, tj. ich grubość nie przekracza 6-8 mm. Aby placki smażone na patelni wyrosły cienkie, należy wylewać na patelnię bardzo cienką warstwę ciasta.

Bliny żmudzkie

Istnieje też potrawa, której nazwa brzmi bliny żmudzkie. Jest to danie, które jest bardzo dobrze znane i lubiane na Litwie.

W skład podstawowego przepisu wchodzą ziemniaki, jajko, mąka. Można je podawać z farszem mięsnym lub z farszem bez dodatku mięsa.

W skład farszu mięsnego wchodzi mięso mielone, ale także cebula – podczas przygotowywania farszu można dodać bulion rosołowy, aby farsz był bardziej soczysty.

W skład farszu bezmięsnego mogą wchodzić grzyby (pieczarki, kurki, inne), cebula i przyprawy – można do nich dodać sosu śmietanowego.

Podaje się je polane śmietaną lub sosem, można też podawać z surówką.